Büküm işlemi tamamlanıp sıkma çenesi serbest bırakıldığında, boru üzerindeki elastik gerilmelerin boşalmasıyla oluşan geri yaylanma (springback), nihai büküm açısının hedeflenenden sapmasına yol açar. Plastik deformasyon sınırının aşılması hedeflense de malzemenin elastik bölgesi tamamen yok edilemez. Bükümün dış liflerinde çekme, iç liflerinde ise basma gerilmeleri kalır. Sıkma çenesi açıldığında bu iç gerilmeler dengelenene kadar boru geriye doğru açılma eğilimi gösterir.
Malzemenin akma mukavemeti, elastisite modülü ve et kalınlığı bu davranışı belirleyen temel unsurlardır. Yüksek mukavemetli çelikler veya ince etli paslanmaz borular, yumuşak karbonlu çeliklere kıyasla daha fazla geri yaylanma eğilimi gösterir. Bu durum, büküm prosesinde açısal hassasiyetin korunması için sistematik telafi yöntemlerinin uygulanmasını zorunlu kılar.
Bükme işlemi sırasında boru kesitinin dış tarafı uzarken iç tarafı yığılır. Bu iki bölge arasında gerilmenin sıfır olduğu bir nötr eksen bulunur. Plastik deformasyon, malzemenin akma sınırının ötesinde gerçekleşir; ancak nötr eksene yakın bölgelerdeki lifler yalnızca elastik sınıra kadar zorlanır. Yük kaldırıldığında, bu elastik lifler orijinal boylarına dönmek ister ve borunun büküm açısını tersi yönde zorlar.
Geri yaylanma miktarı, borunun et kalınlığının dış çapına oranına ve büküm yarıçapına göre değişkenlik gösterir. Geniş büküm yarıçaplarında (büyük CLR değerlerinde) elastik bölgenin plastik bölgeye oranı arttığı için geri yaylanma açısı daha yüksek olur. Sıkı bükümlerde ise plastik deformasyon oranı yüksek olduğundan geri yaylanma nispeten daha azdır, fakat bu kez de kesit deformasyonu riski artış gösterir.
Geri yaylanmanın fiziksel olarak tamamen engellenmesi mümkün olmadığından, proses yönetiminde aşırı bükme (overbending) yöntemi uygulanır. Hedeflenen büküm açısına ulaşabilmek için boru, geri yaylanma açısı kadar daha fazla bükülür. Örneğin, 90 derecelik nihai bir büküm elde etmek amacıyla borunun 93 dereceye kadar bükülmesi gerekebilir.
GRIFFIN CNC boru bükme makinesinde standart olarak sunulan ETU yazılımı, bu telafi değerlerini Kartezyen koordinat verilerini büküm programına dönüştürürken işler. Yazılımda yer alan malzeme parametreleri ve büküm test kayıtları, her bir açı ve malzeme grubu için gerekli aşırı bükme miktarının hesaplanmasını kolaylaştırır. Bu sayede deneme-yanılma süreçleri minimize edilerek malzeme firesinin önüne geçilir.
Takım setindeki aşınmalar ve radyal boşluklar, geri yaylanma davranışının tutarsızlaşmasına neden olur. Sıkma çenesi ile boru arasındaki kavrama yüzeyinin yetersiz olması veya malafa dış çapı ile boru iç çapı arasındaki boşluğun tolerans dışına çıkması, büküm esnasında malzemenin kontrolsüz esnemesine yol açar. Müşteri büküm sonrasında açısal sapma ve tutarsızlık bildirdiğinde, servis kontrollerinde bakılan ilk yerlerden biri sıkma çenesi sıkma basıncı ve malafa aşınma durumudur.
Malafa ucunun büküm teğet noktasındaki konumu, borunun iç cidarına sağladığı desteği doğrudan etkiler. Eğer malafa ucu doğru konumlandırılmazsa, borunun iç yüzeyindeki elastik geri dönüş kontrol dışı kalır. Ayrıca, baskı kalıbının boruya uyguladığı eksenel baskı kuvveti (boost), malzemenin akma sınırını aşmasını kolaylaştırarak geri yaylanma miktarını azaltıcı bir etki yapabilir.
Doğru bir büküm simülasyonu ve hassas takım tasarımı yapabilmek için bükülecek borunun fiziksel ve geometrik özelliklerinin net olarak tanımlanması gerekir. Her malzemenin elastik geri dönüş karakteri farklı olduğundan, standart bir telafi tablosu her zaman kesin çözüm sunmaz.
Yeni bir proje için teknik değerlendirme yapılırken firmamıza iletilmesi gereken temel veriler şunlardır: borunun STEP dosyası veya ölçekli teknik çizimi, malzeme kalitesi, dış çapı, et kalınlığı, büküm yarıçapı ve yıllık üretim adedi. Bu veriler doğrultusunda, EOS tam elektrikli veya Griffin serisi CNC makinelerimizde kullanılacak en uygun takım geometrisi ve yazılımsal telafi algoritmaları belirlenir.
Aynı standartta üretilse bile boruların kimyasal bileşimi, sertlik derecesi ve et kalınlığı toleranslarındaki küçük sapmalar malzemenin akma mukavemetini etkiler. Bu durum, aynı takım ayarlarında farklı geri yaylanma açılarına neden olur.
Yazılım arayüzünde her büküm adımı için açısal telafi değerleri tanımlanabilir. İlk test bükümünden elde edilen sapma miktarı sisteme girilerek, makinenin ilgili büküm eksenini otomatik olarak hedef açının üzerinde sürmesi sağlanır.
Malafa ucu teğet noktasından çok geride kaldığında borunun iç cidar desteği azalır. Bu durum, büküm bölgesindeki elastik gerilmelerin daha serbest kalmasına ve geri yaylanma miktarının artmasına yol açar.
Makine ve takım seçimi için teknik rehberdeki bilgileri parça dosyanızla tamamlayın.